วันนี้ รื้อกล่องใส่เสื้อผ้าออกมาจัดเก็บ
พบเรื่องราวร่องรอยผ่านตะเข็บวันเวลา
ทะลักทะล้นมากับผ้ากองพะเนิน
ได้แก่ เสื้อ กางเกง นานา
กระโปรง ถุงผ้า พันคอปลอกหมอนและ ผ้าเช็ดตัว
เสื้อสวยถูกหมกย่นยับอยู่ใต้ก้น
สวมเมื่อไหร่สะดุดตาคน
ใส่ไปไหนใครก็ชมว่างาม
เสื้อลายขวางสีสดใส
ขับผิวผ่องส่องไสว
ยามสะท้อนเว้าวอนต้องแสงเทียน
สีเรียบอย่างโทนน้ำตาล
สวมใส่เจรจาการงาน
ดูคล้ายกลายเป็นคนเรียบร้อยน่ามอง
ผ้าพันคอสีฟ้า ราคากัดฟัน
ลองคล้องมองกระจกซ้ายขวาหัน
ทำให้หน้าดูโดดเด่นงดงาม
ผ้าปูที่นอนผืนเก่าคร่ำคร่า
ผ่านการขยี้ขยำของวันเวลา
ยังใช้ปูนอนนุ่มเนียนสบาย
เสื้อหลายตัวถูกซื้อหา
เพียงเพื่อรอเวลา
คิดว่า แฟชั่นคงกลับมา อีกไม่นาน
ตัวนี้มองกระจกที่บ้าน ทำไมใส่แล้วดูชรา
ไม่เป็นไร รออีกไม่กี่ปีข้างหน้า
ถึงวัยอายุมากกว่า คงได้มีโอกาสใช้มัน
ตัวนั้นภูมิฐาน น่านับถือ
เอาล่ะเก็บไว้ก็แล้วกัน
ค่อยใส่ไปวัน ติดต่อราชการธุรกิจเหมาะดี
ตัวนี้เคยใส่แล้วไม่มีราศี
จะทิ้งก็ไม่ดี
ราคาหฤโหดเสียดาย
กางเกงเก่าขาดเป้า ขาเปื่อย
ใส่นอนแสนสบาย นึกถึงยามคืนอากาศแปรปรวน
จะร้อนก็ไม่ใช่ จะหนาวก็ไม่เชิง
ชุดออกกำลังกายครบครัน
มองแล้วนึกถึงความหลัง
เราเองก็เคยมุ่งมั่น น่าใจหาย
เสื้อแจกเสื้อแถมมากมาย
จะใส่เนื้อผ้าก็ไม่สบาย
อันนี้ตัดใจได้ง่าย เก็บรวมกองทิ้งได้ทันที
นั่งรื้อผ้า ในกล่อง รื้อไปเหมือนชีวิตถูกเฉลย
อดีตผุดดุจนาฬิกาที่ผ่านเลย
เคยคิดเคยทำอะไรไว้นี่กู
เสื้อผ้าทำหน้าที่ของมัน
รับใช้เราผ่านคืนวัน
สัญญาจะได้กลับมาสวมใส่อีกที
( 12 ส.ค.49 )
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
3 ความคิดเห็น:
อารมณ์บ้าสมบัติเหมือนกันเลย
ไม่ค่อยว่างเข้า web รุ่น เท่าไหร่ แต่เมื่อยามมีโอกาส จึงได้ฤกษ์มาเยี่ยมเยียน เพื่อนเก่าๆนานที อ่าน "กล่องใส่อดีต" แล้วโดนใจดี เลยมา Post ขอบคุณ ที่ทำให้รำลึกถึง "กล่องใส่อดีตของตัวเอง" ขึ้นมา
จะต่างตรงที่กล่องใส่อดีตของเรา ไม่มีเสื้อผ้าอยู่ในนั้น (เพราะบริจาคไปซะส่วนใหญ่) เหลือแต่ร่องรอยและรูปเก่าๆ สะดุดไปที่รูปผู้หญิงคนหนึ่ง ตัวเล็กๆ พูดจาโวยวาย ตลอดเวลา สามารถเอากามิกาเซ่ใส่ถุงพลาสติกและปักหลอดลงไปดูด เอิ๊กเอิ๊กได้ แทนแก้วใบสวย นึกแล้วขำดี ขำปนความประทับใจ ตรงที่ทุกครั้งที่เจอ รู้สึกได้ว่า ไอ้แอนจ๋ามันบ้า และมันก็เป็นหนึ่งในน้อยคนที่มั่นใจได้ว่า มันโคตรจริงใจกับเพื่อนๆมันและคนรอบตัวที่เจอเลย
ตั้งแต่รู้ว่ามีหนังสืออกมาวางขาย เราก็ไปตามหาทุกร้านหนังสือทั่วประเทศไทย หายากมาก ท้ายที่สุดไปจ๊ะเอ๋เอาที่เชยงใหม่ ได้เจอหนังสือของเพื่อนคนนี้สักกะที
ไม่มีอะไรมาก แค่แวะมาเป็นกำลังใจให้ กับทุกสิ่งที่แกกำลังทำอยู่ และแม้ฉันจะไม่ใช่เพื่อนที่ใกล้ตัวเท่าไหร่นัก แต่ก็ยืนยันว่าเป็นหนึ่งในเพื่อนที่คอยติดตามอ่าน web และ Blog ของแก ขอชมว่าภาษาสนุกดี เรื่องราวแปลกใหม่น่าสนใจ มีสไตล์เป็นของตัวเอง และที่สำคัญมันคือ "แอนจ๋า" จริงๆหว่ะ
วันหลังต้องไปค้นดูใต้เตียงแล้วว่ามีอะไรมั้งนอกจากบ้านของแมงม่ีุม อิอิอิ
แสดงความคิดเห็น